Miniaturka cz. III

-Dzień dobry kochanie ! Bardzo się cieszę, że mogę cię poznać ! - mówiła podekscytowana Narcyza. - Nie jest ci za zimno ?! Jeszcze się przeziębisz ! Draconie czemu nie dałeś Hermionie swojej marynarki ? Nie tak cię wychowałam ! - upomniała go matka z karcącym spojrzeniem. 

-Proszę wejdźcie do jadalni ! Lucjusz już tam czeka – tego Hermiona najbardziej się obawiała. Spotkania z Malfoy'em Seniorem. Wbrew jej myślom rodzice Dracona zaakceptowali ich związek.

-Powiedz mi moja droga, czym zajmują się Twoi rodzice ? - zapytał Lucjusz.

-Moja mama jest dentystką. - Hermiona odpowiedziała ze smutkiem. Wiedziała, że za chwilę spyta się o jej ojca.

-Czym zajmuję się dentysta ? - Narcyza równie ciekawa, spytała ją.

-Leczy zęby. - odrzekła.

-Ciekawe. A ojciec ? -

-Nie żyje. Śmierciożercy go zabili.- powiedziała Hermiona, a z jej ust wydobył się szloch.

-Nie wiedziałem. Bardzo mi przykro. Mam nadzieję, że nie obwiniasz... - nie dokończył, gdyż przerwała mu Hermiona.

-Nie, nie obwiniam pana. - dokończyła.
Mimo tych wszystkich pytań, Hermiona polubiła rodziców Malfoy'a. Po zjedzonej kolacji, Draco uklęknął przed Hermioną.
- Hermiono, czy zostaniesz moją żoną ? - zapytał z nadzieją.
- Tak, Draco. - odpowiedziała ze łzami w oczach. - Oczywiście, że zostanę twoją żoną !

Po 5 miesiącach w Malfoy Manor odbył się ślub Hermiony i Dracona. Gości najeżdżało coraz więcej. Hermiona zdecydowała się zaprosić także Rona, któremu wybaczyła jego „wybryk”. Stała przed lustrem i przyglądała się sobie w sukni ślubnej. Nagle do pokoju weszła Ginny.

-Ślicznie wyglądasz.

-Przestań, naprawdę wyglądam dobrze z 4 miesięcznym brzuchem ? - zaśmiała się

-Pomyśl o tym, że za nim urodziła się Alex wyglądałam gorzej od ciebie. - parsknęły śmiechem.

Nagle z dworu dobiegła melodia weselna.

-To już ! Ginny nie dam rady ! - panikowała.

-Spokojnie, ja też tak mówiłam, i co ? Wszystko pięknie się ułożyło ! - pocieszała ją.

- Pomińmy fakt, że prawie zemdlałaś. - obie zaczęły się śmiać.

Do ołtarza Hermionę prowadził Harry. Wszyscy zgromadzeni szeptali o tym, jak to pięknie wygląda panna młoda. W końcu doszła do ołtarza i stanęła przy Draconie. Staruszek nakazał wypowiedzenia przez Dracona swojej formułki.

-Ja, Draco Lucjusz Malfoy, biorę ciebie Hermiono Jean Granger za żonę i ślubuję ci miłość, wierność i uczciwość małżeńską, oraz że nie opuszczę cię aż do śmierci.

To samo nakazał Hermionie. Gdy oboje wymówili swoje formułki, syn Pansy i Theodora- Max przyszedł z obrączkami.

-Przyjmij tę obrączkę na znak mojej miłości – wymówili jednocześnie.

-Teraz możesz pocałować pannę młodą – powiedział staruszek prowadzący uroczystość. Z pierwszego rzędu słychać było płacz Narcyzy i Jean.

***

Cześć kochanie, jak było w pracy ? - spytała Hermiona stając na palcach, by pocałować swojego męża.

-Jak zawsze męcząco i nudno. - odpowiedział z uśmiechem na twarzy.

-Chodź do jadalni, przygotowałam już kolację, ja zawołam Oriona.- powiedziała i poszła na górę. Po chwili razem z 6-letnim synkiem zeszła na dół.

-Tato, wiesz co ?-odezwała się „kopia Malfoy'a”

-No co ? - zapytał Draco.

-Dzisiaj przychodzą wujek Blaise i ciocia Ginny razem z Alex ! - krzyknął uradowany chłopiec. - Orionie, co powiedziałam Ci na górze ? - zapytała lekko zdenerwowana Hermiona.

-Że nie mam mówić o tym tacie... - odpowiedział Orion z głową w dole

-Przepraszam.- dokończył.

-Nic się nie stało synku, ale teraz jedz, bo za chwile ci wystygnie. - uśmiechnęła się, a następnie zwróciła się do męża.

Kochanie, wiesz co jest dzisiaj za dzień ? - spytała.

-Hm... Ginny ma urodziny. - powiedział, to co mu pierwsze przyszło do głowy.

-Nie. Zgaduj dalej. - odpowiedziała.

-Moi rodzice przychodzą na obiad. - zgadywał, ale wiedział, że i tak nie trafi w sedno.

-Nie. - Hermiona ze zrezygnowaniem usiadła na kanapie.

-Nie wiem. Powiedz. - powiedziawszy usiadł obok niej.Dokładnie 8 lat temu, zaprosiłeś mnie na pierwszą randkę. - uśmiechnęła się lekko.

-Naprawdę ? Minęło już od tego momentu tyle czasu. Pamiętam, jak... - odpowiedział.

-Dobra, dobra. Później sobie wszystko powspominamy, a teraz chodź mi pomóc nakryć stół. Za chwile przyjadą szanowne państwo Zabini. - przerwała mu i  zaśmiała się.

Już idę. - mruknął pod nosem Draco.

                                                                    ~~~

Witam :D ! Ostatnia część miniaturki. Rozdział nie jest sprawdzany, więc może się ukazać trochę błędów ( będą one pewnie interpunkcyjne ;) ). Proszę o szczere komentarze. 

 Dostałam ostatnio wiadomość, w której zapytano się mnie, kiedy dodam prolog. A więc. Prolog jest napisany, ale nie mam jeszcze do końca pomysłu na opowiadanie. Myślę, że mimo to nie zniechęcicie się do czytania. Pozdrawiam :) !
A.